Maak kennis met Sebastiano Piras

Met Sebastiano Piras (47) hebben we een nieuwe organisatieadviseur aan boord. Sebastiano werkte hiervoor als projectmanager bij een softwareleverancier voor de vastgoedbranche. Omdat hij minder ‘blauw’ bezig wil zijn en zich meer wil richten op de menselijke kant van organisatieontwikkeling, besloot hij dat het tijd was voor een nieuwe stap.

Sebastiano, welkom bij Andersom. Hoe kwam je tot de ontdekking dat het tijd was voor iets nieuws?
‘In mijn vorige baan zorgde ik ervoor dat er zo snel mogelijk een werkend systeem werd opgeleverd. Dat ging me best goed af, maar ik ben inmiddels 47. Ik stelde mezelf de vraag: ga ik dit tot aan mijn pensioen doen? Ik sprak er met verschillende mensen over en nam een coach in de arm om te ontdekken waar ik blij van word. Het heeft ertoe geleid dat ik kritischer naar mezelf ben gaan kijken en actiever ben gaan vragen hoe anderen mij zien. Daaruit bleek dat ik veel mensgerichter ben dan ik dacht. Een bijzondere ontdekking, omdat ik dat beeld niet van mezelf had. Als iemand in mijn team buikpijn had, vond ik dat lastig, want het resultaat ging altijd voor.’

Dan uit zichzelf: ‘Het resultaat telt nog steeds, maar wat versta je eronder? Wil je een systeem zo snel mogelijk werkend krijgen tegen minimale middelen en binnen de tijd? Of wil je dat mensen fijn met een systeem kunnen werken en dat het systeem waarde biedt voor de organisatie? Uiteindelijk telt dat laatste voor een organisatie. Een nieuw ERP-systeem is voor de gemiddelde medewerker best lastig te begrijpen.’

Je komt uit een ‘blauwe’ wereld. Vond je Andersom in eerste instantie soft?
Na een korte aarzeling: ‘Misschien een beetje. Al had dat vooral te maken met de pet die ik op had. Als projectmanager bij een softwareleverancier heb je een ander belang. Het was aan mij om een werkend systeem op te leveren. Daarbij probeerde ik problemen te voorkomen die het resultaat in de weg konden staan. Met een Andersom-pet op is het mijn taak om ervoor te zorgen dat nieuwe software ook werkt voor de organisatie. Dat is een andere insteek – die veel beter bij mij past.’

Je bent 47. Had je deze move achteraf bezien eerder willen maken?
‘Achteraf kijk je een koe in de kont, zeggen ze weleens. Had ik eerder met een coach aan de slag kunnen gaan? Misschien wel, maar ik ben vooral blij dat ik nu dit pad ben ingeslagen. Deze stap gaat me helpen om meer plezier uit mijn werk te halen. Mijn zoektocht is daarmee niet ineens afgelopen. Het is een voortdurend proces. Ik ben leergierig en wil informatie opslurpen, zodat ik mezelf kan blijven ontwikkelen. Dat ik nu ruimte krijg om ook de, tussen aanhalingstekens, zachte kant van organisatieontwikkeling te verkennen, vind ik een prettige gedachte.’

Wat ambieer je?
‘Ik wil mijn kennis verbreden, zodat ik me echt bezig kan gaan houden met de zachte kant van veranderen. Daarvoor moet ik onder andere leren om gesprekspartners beter mee te nemen in mijn gedachtegang. Mijn kracht is dat ik snel conclusies trek en snel oplossingen zie, maar om die conclusies en oplossingen te laten landen is het belangrijk dat iemand weet welke gedachtes erachter schuilgaan. Ik denk dat mijn kersverse collega’s me daar goed bij kunnen helpen.’

Dat proces is nu in gang gezet. Wat is je eerste indruk?
‘Afgelopen week hadden we een zogenaamde Andersomdag, de maandelijkse dag waarop alle Andersommers samenkomen. Van eerdere werkgevers was ik gewend dat interne overleggen gaan over planningen, resources, werkdruk, voortgang en meer van dat soort zaken. Op de Andersomdag bespraken we waar we samen naartoe willen groeien en hoe we die doelen gaan bereiken. Zo kan het dus ook. Het sterkt me in de overtuiging dat ik de juiste keuze hebt gemaakt. Deze nieuwe groep geeft me energie.’

Waar besteed jij je tijd aan als je niet aan het werk bent?
‘Motorrijden is mijn passie. De laatste jaren ben ik vooral veel op circuits te vinden. Ik heb zelfs een speciale circuitmotor. De snelheid, het gevoel van controle en de adrenaline die daarbij vrijkomt vind ik heerlijk. Daarbij is het heerlijk dat je je op een circuit geen zorgen hoeft te maken over tegenliggers, gaten in de weg, drempels, flitskasten en dat soort ongein. Ja, je rijdt hard, maar iedereen rijdt hard en ook nog eens dezelfde kant op. Ik weet nog dat ik voor het eerst mijn knie aan de grond kreeg in de bocht – een heerlijk gevoel. Twee weken geleden heb ik twee dagen training gehad op het TT-circuit in Assen. Ik kreeg tips over mijn zithouding, over de manier van gasgeven, de positie van mijn voeten, dat soort zaken. Met succes: in dat weekend verbeterde ik mijn oude ronde record met tien seconden. Ik overweeg om volgend jaar ook wedstrijden te gaan rijden. Ik ben competitief ingesteld. Meer weerstand gaat me helpen om me verder te verbeteren.’

Wat vindt het thuisfront daarvan?
‘Mijn vrouw weet dat ik het wil en steunt me. Ze sputtert niet tegen.’

Sebastiano woont in Elst met zijn vrouw Karin en hun dochter Laura.