Zonder urgentie blijft je veranderplan in de la liggen
Er ligt een goed plan, de visie is helder, en toch gebeurt er niets. Grote kans dat de urgentie ontbreekt. Organisatieadviseur Marije van Iren zag van dichtbij hoe een verandering nooit van de grond kwam, ondanks een directeur die er vol voor ging. In deze blog vertelt Marije waarom verandering pas op gang komt als mensen de noodzaak echt voelen.
Waarom mensen in beweging komen
Mensen komen vaak pas in beweging als de pijn van niks doen groter is dan de moeite van veranderen. Nieuwe gewoonten kosten nu eenmaal energie. En de oude waren ooit een prima oplossing, ook al passen ze nu misschien niet meer. Dus blijft de situatie vaak zoals ze is. De waan van de dag slokt collega’s op, en veranderen vraagt er nog eens iets extra’s bovenop. Zonder een duidelijke reden komt niemand uit de startblokken.
Een plan dat in de la bleef liggen
Ik werkte ooit voor een organisatie met een vaste financiële sponsor. Die betaalde, op basis van een contract van vijf jaar, ongeveer tachtig procent van de vaste lasten. Er kwam een nieuwe directeur met een sterke visie. Als een bevlogen leider sprak hij het voltallige team toe. Het aflopende sponsorcontract moest de urgentie leveren, zo was de gedachte. Klonk stevig. Alleen wist iedereen in de organisatie dat die sponsor zijn contract al tientallen jaren verlengde, en een paar collega’s zaten al met hem om tafel over de volgende ronde. Dus kwam niemand in beweging. Waarom zouden ze ook? Hoe goed en passend de visie ook was, het mooie plan bleef in de la liggen.
Urgentie laat zich niet nadoen
Daar zit de les. Urgentie leen je niet van een datum op een contract, en ook niet van een goed gebrachte speech. Collega’s toetsen die aan wat ze zelf zien gebeuren. Klopt het verhaal niet met hun eigen waarneming, dan knikken ze vriendelijk en gaan daarna over tot de orde van de dag.
Andersom werkt het net zo. Ligt de noodzaak er wel echt, dan voelen collega’s dat meestal al voordat iemand het hardop zegt. Dan gaat het er vooral om die noodzaak samen te benoemen en er richting aan te geven.
Stook het vuur op
Urgentie brengt mensen in beweging. Het maakt krachten los die er anders niet zijn, en laat mensen voelen dat stil blijven zitten geen optie is. Ontbreekt die urgentie, terwijl de verandering wel nodig is? Dan ligt daar de taak van de leidinggevende. Een plan invoeren is één ding, de mensen echt meekrijgen is een tweede. En urgentie is daar een belangrijk onderdeel van. Zie het als een stoomtrein. Eerst stook je het vuur flink op, pas daarna komt de trein in beweging.
Urgentie moet je menen. Dat zit in woorden en daden die met elkaar kloppen, onderbouwd met cijfers. En in een blijvende focus op het doel. Loop voorop en neem je mensen mee, ook daar waar ze het lastig vinden of hulp nodig hebben.
Juist in de corporatiesector
Woningcorporaties hebben grote opgaven, van verduurzaming tot digitalisering. Daarom is het des te belangrijker om urgentie, die er vaak al is, bewust op te zoeken en expliciet te maken. Zonder dat vuurtje komt de trein niet of te traag op gang. Een crisis organiseer je daar gelukkig niet voor. De noodzaak ligt er meestal al, alleen benoemt niemand die hardop. Doe je dat wel, dan komt precies die energie los waarmee een team bergen verzet.
Voelt jouw team het al?
Ligt er bij jou nog een plan in de la? Kijk dan eerst eens naar de urgentie. Voelt je team de noodzaak al, of moet je het vuur nog opstoken? Soms begint beweging met dat ene eerlijke gesprek over waarom het nu echt moet.
Benieuwd hoe je die urgentie in jouw organisatie voelbaar maakt? Ga in gesprek met Andersom, we denken graag mee. Lees ook Weerstand, een vloek of een zegen? over wat er gebeurt als de druk oploopt.